Można przyjąć, że za ogrzanie domu najbardziej popularnymi paliwami (gaz, olej opałowy, węgiel typu groszek) trzeba zapłacić 400-600 zł miesięcznie. W sezonie letnim płacimy tylko za podgrzewanie wody – 100-120 zł miesięcznie. Koszt ogrzewania i podgrzewania wody olejem opałowym wyniesie około 6000 zł rocznie. Jaki jest koszt zakupu folii grzewczej „na podczerwień”? Cena maty czy folii grzewczej może być zróżnicowana w zależności od ich rodzaju oraz mocy. Popularne są folie grzewcze pod panele, które są stosunkowo ekonomicznym rozwiązaniem. Średnia cena za metr kwadratowy folii grzewczej wynosi około 100-200 zł. Wielu inwestorów decyduje się w tym przypadku na kocioł zgazowujący, który zasilany drewnem lub biomasą zapewnia dość spore oszczędności. Jest jednak pewien haczyk. Koszt zakupu takiego urządzenia to minimum 15 tys. zł. *Koszt ogrzewania domu węglem kamiennym (wytworzenia 1 kWh ciepła, η – sprawność urządzenia) wynosi średnio: Na tym przewidywany wzrost cen się jednak nie kończy, co z początkiem przyszłego roku kalendarzowego w sposób szczególny odczują osoby wykorzystujące gaz ziemny do ogrzewania domów i mieszkań. Koszty ogrzewania domu gazem są uzależnione od jego ceny rynkowej. Ta dla gospodarstw domowych może wzrosnąć nawet od 200 do 300% w 2023 roku. Powierzchnia użytkowa domu: 141,64 m2 + pow. garażu 37,70 m2 Kubatura brutto: 1196 m3 Zapotrzebowanie na energię cieplną: wskaźnik Euco wynosi 32,9 kWh/m2 rok wskaźnik Ep wynosi 85,6 kWh/m2 rok Ogrzewanie: kocioł kondensacyjny. Fot. HomeKoncept Jaki jest koszt ogrzewania domu gazem płynnym? Aby obliczyć koszty ogrzewania domu gazem płynnym, należy uwzględnić takie dane, jak: cena paliwa, jego wartość opałowa oraz sprawność systemu grzewczego. Szacuje się, że roczne zapotrzebowanie energetyczne domu o standardowej izolacji wynosi około 100 kWh/m2. Prawidłowy dobór i rozmieszczenie grzejników NOGEN w dwupiętrowym domku letniskowym 57 m 2. Szacunkowe koszty eksploatacyjne grzejników NOGEN w dwupiętrowym domku letniskowym 57 m2. Model. Moc (W) Powierzchnia (m2) Średnie miesięczne zużycie energii (kWh) średni koszt miesięczny. N2406. Koszt ogrzewania w słabo zaizolowanym budynku może wzrosnąć do około 5 400,00 zł. Dom 150 m2 – gospodarstwa domowe objęte dofinansowaniem do gazu zapłacą za ogrzewanie domu minimum 3 150,00 zł (przy założeniu, że zapotrzebowanie energetyczne domu wynosi 70 kW/m2/rok. Cena ogrzewania podłogowego za metr kwadratowy. Biorąc pod uwagę koszty zarówno montażu, jak i zakupu poszczególnych elementów systemu, sumaryczna cena za metr kwadratowy to, w przypadku wodnej podłogówki, około 200-350 zł. W ciągu roku, taka wodna podłogówka w domu o powierzchni 150 m2 generuje koszt około 6000-7000 złotych. Średnia w rejonie Krakowa wynosi 1500 zł/tonę. Tak więc 1 kWh energii (3,375 MJ) z węgla będzie nas kosztować 3,375 (MJ) * 1.5 (zł) / 20.25 (MJ) = 0,25 zł. W ujęciu rocznym rodzina w domu o powierzchni 150 m2 zapłaci za ogrzewanie 4514 zł rocznie. Cena wskazana jest z 23% VAT. Czid. Ekonomiczne ogrzewanie wymaga przestrzegania kilku zasad: odpowiednie sterowanie pracą instalacji – ograniczanie temperatury w pomieszczeniach, podczas gdy mieszkańców nie ma w domu oraz zastosowanie sterowania pogodowego mogą dać nawet 30% oszczędności zużycia energii, nie należy przegrzewać pomieszczeń – każdy 1OC więcej to o 6% wyższe koszty ogrzewania, nie należy zasłaniać grzejników, czujniki temperatury i termostaty należy umieszczać w miejscach, gdzie nie są narażone na przypadkowe oziębianie (przeciągi) ani ogrzewanie (np. przez promienie słoneczne), prawidłowe wietrzenie pomieszczeń polegające na krótkotrwałym otwarciu okien na pełną szerokość przy jednoczesnym zamknięciu zaworów termostatycznych, co pozwala na wymianę powietrza na świeże bez nadmiernego wychładzania pomieszczeń. Koszty ogrzewania zależą również od odpowiedniego doboru taryfy opłat za energię elektryczną. Do celów grzewczych sensowne wydaje się zastosowanie taryfy weekendowej. Ta taryfa pozwala korzystać z tańszej energii w godz. – oraz – oraz przez całą dobę w sobotę i niedzielę, co daje łącznie 58% czasu pracy w tańszej taryfie i średni koszt 1kWh na poziomie 0,50 zł (koszt 1kWh przy liczniku 1-taryfowym jest na poziomie 0,62 zł). Pracą instalacji należy sterować w taki sposób, żeby w godzinach, gdy domownicy przebywają w pracy obniżać temperaturę, podnosić ją jedynie w czasie trwania taniej taryfy i utrzymywać na komfortowym poziomie podczas pobytu w domu. Wykorzystując tańsze taryfy energetyczne warto zadbać o akumulację ciepła. Stosuje się w tym celu zbiornik buforowy. Zastosowanie bufora o pojemności 400L w budynku o pow. 150 m2, w którym zapotrzebowanie na moc cieplną wynosi 6kW (40 W/m2) powinno zapewnić pracę kotła elektrycznego w tańszej taryfie przez przynajmniej 80% czasu podczas sezonu grzewczego. W takim przypadku średni koszt 1 kWh spada już tylko do 0,42 zł. Wykres. Porównanie rocznych kosztów ogrzewania w domu energooszczędnym i tradycyjnym o pow. 150 m2, przy zastosowaniu różnych taryf opłat za energię elektryczną i przy zastosowaniu bufora do akumulacji ciepła w tańszej taryfie. źródło i zdjęcie: KOSPEL Marcin ma działkę, na której jest tylko prąd. Postanowił wybudować dom energooszczędny, w którym jedynym źródłem ciepła jest energia elektryczna. W dodatku wyliczył sobie, że za ogrzewanie nie będzie płacił więcej niż 190 zł miesięcznie. Niemożliwe? My potwierdzamy, że to może się udać! Pod warunkiem, że dom jest odpowiednio zbudowany. Jaki dom Katarzyna i Marcin wybrali projekt domu parterowego o powierzchni 152 m2. Projekt przerobiono z gotowego na potrzeby oszczędzania energii. Zniknęło np. okno od północy. Powód – było od „zimnej” strony. Zgodnie z zasadą: od północy okien jak najmniej albo wcale. Od południa okna są powiększone, by zyski ciepła były większe. Wydłużył się okap. W najdłuższy dzień w roku słońce wchodzi tylko 20 cm w płaszczyznę okna, nie będzie więc przegrzewać wnętrza latem. Nasz komentarz Dom Katarzyny i Marcina jest podporządkowany dążeniu do zmniejszenia zapotrzebowania na ciepło. Nie jest duży, jego bryła jest dość zwarta, chociaż pod tym względem nie jest idealny. Rzut jest zbliżony do kwadratu, co jest korzystne. Oczywiście z punktu widzenia oszczędzania energii lepiej byłoby, gdyby nie był parterowy. Decyzja była jednak świadoma, a ewentualne straty ciepła zostaną zrekompensowane znakomitym ociepleniem wszystkich przegród. Technologia budowy Technologia budowy została zmieniona tak, by dom był energooszczędny: fundament z bloczków betonowych, podłoga na gruncie ocieplona w sumie 25 cm styropianu w trzech warstwach na zakład + 3 cm wylewki zbrojonej, na niej przewody grzejne elektryczne i 9 cm wylewki akumulacyjnej. Warstwa wierzchnia to panel podłogowy lub gres. Ściany z betonu komórkowego odmiany 400 (a nie jak w projekcie 600, o gorszych właściwościach), grubość 24 cm, na pióro i wpust. Bloczki klejone na zaprawę cienkowarstwową. – Ściana musi być idealnie równa – tłumaczy Marcin. – Dom jest ocieplony styropianem o frezowanych krawędziach. Chodzi o to, by ułożyć go jak najściślej, bez szpar. Styropian jest specjalny – z domieszką grafitu, który poprawia parametry izolacyjne materiału (współczynnik przewodzenia ciepła wynosi λ = 0,031 W/(m·K) – zwykły styropian ma blisko 0,04). Decyzją inwestora po ułożeniu płyt styropianowych każde łączenie było uszczelniane pianką poliuretanową, żeby zamknąć ewentualne szczeliny. Styropian został przytwierdzony klejem, bez kołkowania – kołki pogarszają parametry izolacyjne. Strop został zmieniony z prefabrykowanego na drewniany. Chodzi o to, by między belkami zmieścić część półmetrowego ocieplenia. Marcin planuje wysypanie 24 cm granulatu styropianu, a na wierzchu 24 cm wełny mineralnej. Jeśli by kiedyś postanowił wykorzystać nieużytkowe poddasze, izolację przeniesie na połacie dachu. Nasz komentarz Nie bez znaczenia jest materiał, z którego wzniesiono ściany. Bloczki z betonu komórkowego łączone na pióro i wpust z użyciem zaprawy cienkowarstwowej ułatwiają zachowanie równej powierzchni, dzięki czemu w warstwie izolacji unika się szczelin. Zamocowanie styropianu bez użycia kołków, jedynie na klej, jest dopuszczalne, gdy ściana jest niska – tak jest w domu parterowym. Dzięki tej decyzji udało się uniknąć mostków cieplnych. Jest to bardzo istotne dla osiągnięcia niskiego zapotrzebowania na ciepło budynku, o czym zwykle nie chcą pamiętać wykonawcy. Mimo iż do ocieplenia ścian użyto frezowanych płyt styropianowych, szczeliny między nimi i tak wypełniono pianką poliuretanową. Taka dbałość o staranne wykonanie ocieplenia pozwala mieć nadzieję, że teoretycznie obliczone właściwości energetyczne domu nie będą odbiegać od rzeczywistych. Współczynnik U = 0,01 W/(m2·K) to trzy razy mniej, niż dopuszczają polskie przepisy. Straty ciepła przez ściany są więc aż trzy razy mniejsze od dopuszczalnych! POLECAMY: Zobacz projekty gotowe domów energooszczędnych z kolekcji MURATORA Szczelina między garażem a domem To kolejne rozwiązanie służące ograniczaniu cieplnych potrzeb domu. Przerwana została ciągłość wieńca – konieczne były nawet stalowe belki poza belkami drewnianymi w stropie garażu, by utrzymać stabilność ścian. Cel tego „przecięcia” domu to zapobieganie mostkom cieplnym. Powstałyby, gdyby wieniec garażu i wieniec domu łączyły się, bo garaż będzie nieogrzewany. Nasz komentarz Nie każdy zdaje sobie sprawę, jak duże straty ciepła wynikają z połączenia konstrukcji domu i nieogrzewanego garażu. Nie wystarczy ocieplić oddzielającą je ścianę. Nie da się zachować ciągłości warstwy izolacji na całej jej powierzchni – ciepło i tak będzie przewodzone do zimnego otoczenia przez elementy konstrukcji. Odsunięcie ścian garażu umożliwia zachowanie ciągłości warstwy izolacji na ścianie domu, czyli uniknięcie mostka cieplnego. Ściany garażu dostawia się do już ocieplonego domu. Garaż jest wtedy osobnym budynkiem. Takie rozwiązanie wymaga zmian w konstrukcji. W domu pana Marcina wieniec garażu miał być połączony z wieńcem domu. By nie tworzyć mostka, konstrukcję rozdzielono. Okna w domu Okna w domu Katarzyny i Marcina mają w sumie 33 m2. Nie są to zwykłe okna, lecz energooszczędne. Trzyszybowe – wypełnione argonem, pięciokomorowe z wkładką termiczną z pianki poliuretanowej. Współczynnik U szyb wynosi 0,5 i 0,6 W/(m2·K), a w przypadku całego okna 0,85 W/(m2·K). Okna są wysunięte w warstwę ocieplenia. Jest to możliwe dzięki specjalnym kotwom dźwigającym ciężar okien. Nasz komentarz Żeby nie zepsuć świetnego efektu uzyskanego dzięki ociepleniu ścian, dachu i podłogi, trzeba było zadbać również o stolarkę. Nie mogły to być pierwsze lepsze okna i drzwi, tylko wyroby o szczególnie dobrych parametrach cieplnych. Marcin zwrócił uwagę na to, by okna zostały zamontowane w płaszczyźnie warstwy izolacji, a nie, jak to się nieraz robi, na równi z murem, przez co między izolacją a ocieploną ramą okna powstaje mostek cieplny. Ogrzewanie elektryczne Marcin wie, że dom jest dobrze ocieplony. Zatem ogrzewanie elektryczne będzie rozwiązaniem niedrogim. W całym domu w podłodze są ułożone kable grzejne. Z wyliczeń wynika, że na sezon grzewczy dom potrzebuje 3700 kWh energii (24,6 kWh na 1 m2 na rok). Mogłyby ją dostarczyć kable o mocy około 7 kW (3700 kWh/rok podzielono przez 3 h i 180 dni – według obliczeń podłogówka będzie pracować tylko w taryfie drugiej, od dwóch do trzech godzin na dobę przez sezon grzewczy, czyli mniej więcej pół roku). Inwestor, nie będąc pewnym swoich wyliczeń, zainstalował kable o mocy niemal dwukrotnie większej – 12,8 kW. To powinno wystarczyć, by utrzymać w domu temperaturę 22°C. 3700 kWh w tańszej taryfie będzie kosztowało 1120 zł. Zatem przez pół roku Katarzyna i Marcin będą płacili po 190 zł za ogrzewanie. Przez drugą część roku rachunki będą tylko za ciepłą wodę użytkową (z podgrzewacza pojemnościowego o pojemności 120 l z grzałką elektryczną o mocy 2 kW). Nasz komentarz Założenie było takie: zainwestować więcej w ocieplenie, zaoszczędzić na instalacji grzewczej. Jak wynika z obliczeń, dom Marcina potrzebuje do ogrzewania zaledwie 3700 kWh energii/rok. Dla porównania do ogrzania domu o podobnej powierzchni, ale wzniesionego bez szczególnej dbałości o charakterystykę cieplną, spełniającego jedynie wymagania narzucone w przepisach, potrzeba około 20 000 kWh energii rocznie. Jeśli za ogrzewanie Marcin będzie płacił tylko 1/6 tego co inni, to urządzenia grzewcze w jego domu nie muszą być specjalnie wyrafinowane. Dlatego wybór padł na ogrzewanie elektryczne. Tańszego rozwiązania nie ma, o ile ma być komfortowo. Urządzenia są tanie, ale jak wiadomo, za prąd płaci się duuużo. Chyba że ma się taki dom jak Katarzyna i Marcin. Ogrzewanie jest jednym z tych obszarów, w którym można dokonać największych oszczędności finansowych oraz cięć w zakresie emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Dlatego tak ważnym jest, aby dokonać najlepszego wyboru i mieć pewność, że nasz system grzewczy jest nie tylko tani w eksploatacji, ale również energooszczędny, a tym samym przyjazny środowisku. Jeszcze kilkanaście lat temu ogrzewanie elektryczne w domu było zupełnie nieopłacalne, jednak rozwój technologii wzrosła jego efektywność co przełożyło się na zminimalizowanie kosztów eksploatacji. Przyjrzyjmy się rodzajom instalacji elektrycznych oraz sprawdźmy koszty ogrzewania domu prądem. Ogrzewanie elektryczne domu jednorodzinnego Jeszcze kilkanaście lat temu ogrzewanie elektryczne było montowane jedynie w przypadku braku innych alternatyw. Jednak dziś ogrzewanie domu przy pomocy prądu staje się coraz bardziej popularne. Zacznijmy od tego, na czym polega ogrzewanie domu przy pomocy prądu. W dużym skrócie jest to przemiana prądu w energię cieplną. Służą do tego specjalne urządzenia jak: piece akumulacyjne, grzejniki konwekcyjne, piece lub panele na podczerwień. Dzięki rozwojowi technologii urządzeń grzewczych oraz popularności paneli fotowoltaicznych można z całą pewnością obalić mit o wysokich rachunkach w przypadku stosowania elektrycznego ogrzewania w domach jednorodzinnych. Jest to niezwykle komfortowy i bezpieczny model ogrzewania naszych mieszkań: nie musimy martwic się o dostawę węgla, zaglądać do komory pieca, a także obawiać się ewentualnego pożaru. Ogrzewanie elektryczne czy gazowe? Oba systemy mają swoje plusy i minusy, a wybór konkretnego modelu ogrzewania w dużej mierze zależy konstrukcji naszego domu oraz dostępu do gazu ziemnego. Jednak przyjrzyjmy się wadom i zaletą każdego z modeli: Systemy elektryczne mają opinię bezpieczniejszych, ponieważ nie wytwarzają otwartego płomienia wewnątrz domu. Wiele pożarów w domach jednorodzinnych spowodowane jest brakiem regularnych przeglądów kotłów oraz filtrów. Ponadto piece gazowe narażone są na wycieki tlenku węgla do wnętrza domu, co może przerodzić się w śmiertelne zagrożenie,Żywotność pieca elektrycznego jest zazwyczaj dwukrotnie dłuższa niż gazowego: od 20 do 30 elektryczne są zwykle mniej wydajne energetycznie i mają wyższe koszty eksploatacji niż gazowe,Brak złóż gazu w Polsce i wymuszony import powoduje, że ceny gazu narażone są na większe wahania cen niż jest to w przypadku prądu wytwarzanego z węgla oraz energii odnawialnejPiece wykorzystujące gaz nagrzewają mieszkania znacznie szybciej niż w przypadku technologii bazujących na elektryczności,Oba systemy muszą być konserwowane i kontrolowane co najmniej raz w roku. Piec gazowy ma tendencję do robienia hałasu, jeśli zapomnimy o rutynowej konserwacji Jakie są wady i zalety ogrzewania elektrycznego? Zalety ogrzewania elektrycznego dostępna jest szeroka gama produktów: od grzejników akumulacyjnych, przez pompy ciepła wykorzystujące powietrze, po mniejsze grzejniki elektryczne,powszechna dostępność do sieci elektrycznej,brak bezpośredniej emisji dwutlenku węgla z mieszkania,niskie koszty utrzymania oraz stabilność cen energii,nowoczesne systemy elektryczne wyposażone są w inteligentne sterowniki ogrzewania, które pozwalają efektywnie zarządzać ogrzewaniem,ogrzewanie elektryczne doskonale nadaje się do odbudowanych pokoi lub zaadaptowanych poddaszy. Systemy elektryczne z klimatyzacją mogą efektywnie ogrzewać jedno pomieszczenie,lepsza jakość powietrza w domu (ważne dla alergików)oraz komfort i bezpieczeństwo w użytkowaniu; ogrzewanie elektryczne nie grozi wybuchem lub niekontrolowanych wyciekiem, jak ma to miejsce w przypadku gazu,taryfy z tanim nocnym oraz weekendowym prądem pozwalają użytkownikom systemów elektrycznych na duże oszczędności. Wady ogrzewania elektrycznego ceny jednostkowe energii elektrycznej są droższe niż w przypadku gazu,ogrzewanie elektryczne może być drogie w instalacji, podobnie jak pompy ciepła,starsze podgrzewacze akumulacyjne, wyprodukowane kilkanaście lat temu, nie są tak wydajne jak najnowsze modele,podstawowe modele grzejników akumulacyjnych mogą prowadzić do przegrzewania pomieszczeń i tym samym do marnowania energii,starsze modele grzejników akumulacyjnych zawierają azbest, dlatego przed zakupem warto skonsultować zakup z fachowcem. Jakie są rodzaje grzewczych instalacji elektrycznych? Co to jest ogrzewanie elektryczne akumulacyjne? Podstawą tego typu ogrzewania są piece, które akumulują ciepło. Zaletą pieców akumulacyjnych jest możliwość pracy w porach taniego prądu (głównie nocą przy taryfach G12 oraz G12W), a oddawanie ciepła w godzinach szczytowych, kiedy ceny prądu są najwyższe. Ciągłość pracy pieców akumulacyjnych powoduje, że nie odczuwamy zmian temperatury w pomieszczeniu. Piece akumulacyjne mają duże gabaryty i są stosunkowo ciężkie, jednak koszt eksploatacji jest znacznie tańszy od przeciętnych pieców na prąd. Za statyczny piec akumulacyjny o mocy 2kW musimy zapłacić ok. 2000-2500 zł, natomiast za piec akumulacyjny dynamiczny o tej samej mocy zapłacimy w granicach 2900–3500 zł. Co to jest ogrzewanie elektryczne konwekcyjne? O ogrzewaniu konwekcyjnym mówimy wtedy, gdy ciepły obiekt jest umieszczony w płynnym medium, takim jak woda lub powietrze. Cienka warstwa cząsteczek w bezpośrednim, fizycznym kontakcie z przedmiotem nagrzewa się w procesie przewodzenia i powoduje ich rozszerzanie. Następnie przemieszczają się one w górę, wypierając chłodniejsze, gęstsze cząsteczki. Zimne są zmuszone do opadania i zetknięcia się ze źródłem ciepła, które je ogrzewa. To w skrócie nazywamy zjawiskiem ogrzewania konwekcyjnego. Z racji tego, że powietrze jest słabym przewodnikiem ciepła, grzejniki konwekcyjne pracują powoli, stopniowo ogrzewając powietrze do uzyskania jednolitej temperatury. Ogrzewanie konwekcyjne w postaci grzejników montowanych na ścianach lub wolnostojących słabo sprawdza się w roli jedynego źródła ciepła w domu. Eksperci zalecają je jako model uzupełniający i dodatkowy. Średnia cena grzejnika konwekcyjnego o mocy 2000W to ok. 500-750 zł. Co to jest piec elektryczny ? (opinie, koszty) Chociaż piece elektryczne są znacznie tańsze niż piec olejowy, to nie są one oszczędnym i efektywnym sposobem ogrzewania domów. Oprócz kosztów pieca i kanałów (które mogą być dość drogie), nagrzewanie wymaga zarówno generowania ciepła, ale również energii potrzebnej do rozprowadzenia wytworzonego ciepła po całym domu. Piece elektryczne wymagają również regularnej konserwacji, wymiany filtrów i czyszczenia kanałów. W przypadku instalacji pieca elektrycznego należy go zgłosić do lokalnego rejonu elektrycznego i wnioskować o zwiększenie dostarczanego przydziału mocy. Oczekiwana żywotność wynosi od 15 do 20 lat. Aby uzyskać najlepszą wydajność pieca elektrycznego, ważne jest odpowiednie dobranie wielkości: w tym wypadku większy nie zawsze jest lepszy. Zbyt duży piec dla danej przestrzeni szybciej zakończy cykl ogrzewania, spędzając więcej czasu w fazie rozruchu, a nie w fazie pracy z maksymalną wydajnością. Średni koszt pieca elektrycznego o mocy ok. 20kW to wydatek rzędu 2500-3000 zł, za piece o pomocy powyżej 25kW zapłacimy w granicach 3000-3500 zł. Co to są panele na podczerwień? (opinie, koszty) Jak sama nazwa wskazuje, panele na podczerwień działają poprzez generowanie promieniowania podczerwonego. Energia podczerwona z paneli rozchodzi się w postaci niewidzialnych fal elektromagnetycznych, które są pochłaniane przez obiekty znajdujące się na ich drodze. Jeśli kiedykolwiek siedziałeś przed ogniskiem, doświadczyłeś promieniowania cieplnego. Ciepło promieniowania różni się od konwencji tym, że jest kierunkowe i nie ma wpływu na medium, przez które przechodzi, ponadto nie wykazuje spadów ciepła, gdy rozchodzi się w powietrzu. Fale promieniują w linii prostej, dopóki nie zostaną pochłonięte przez przedmioty napotkane na swojej drodze, co w praktyce oznacza, że bardzo szybko nagrzewają przestrzeń. Panele na podczerwień do ogrzania 6 m2 to wydatek w granicach 500-600 zł, natomiast mocniejsze panele mogą kosztować nawet 1500-1900 zł. Elektryczne ogrzewanie podłogowe? (opinie, koszty) Elektryczne ogrzewanie podłogowe najczęściej wykorzystywane jest w nowo powstałych budynkach. Głównie dlatego, że montaż tego typu ogrzewania należy do bardziej skomplikowanych. Zaletą ogrzewania podłogowego jest z pewnością duża przestrzeń grzania oraz minimalistyczna forma. Ogrzewanie podłogowe składa się z mat grzewczych oraz przewodów grzejnych, które montujemy pod wylewki. Ogrzewanie podłogowe działa w zestawieniu z terakotą, marmurem, parkietem oraz wykładzinami dywanowymi i panelami laminowanymi. Siłę grzania regulujemy za pomocą panelu sterującego lub termostatu. Koszt instalacji ogrzewania podłogowego wynosi ok 150-220 zł/m2. Jakie są rodzaje grzejników elektrycznych? Grzejniki elektryczne różnią się od siebie przede wszystkim mocą grzewczą liczoną w kW, technologią przekazującą ciepło oraz materiałem, z którego zostały wykonane. Rodzaj grzejników elektrycznych powinien być dopasowany do naszych potrzeb (jaką temperaturę chcemy osiągnąć w pomieszczeniach) oraz warunkach technicznych naszego domu (wielkość i wysokość pomieszczeń, typ izolacji, rozmiar okien oraz poziom utraty ciepła). Oto najbardziej popularne rodzaje grzejników elektrycznych: Grzejnik elektryczny aluminiowy: lekkie oraz wydajne grzejniki. Charakteryzują się szybkością w osiąganiu dużych temperatur oraz podobnie szybkim spadkiem. Wymagają stałego zasilania energią cieplną;Grzejnik elektryczny chromowany: ich zaletą jest wysoka elegancja wykończenia i wytrzymałość. Najczęściej montowane w łazienkach i salonach. Niestety nie wykazują energooszczędności,Grzejnik elektryczny stalowy: służą jako świetny magazyn ciepła. W popularnych sklepach budowlanych znajdziemy wersje ze stali nierdzewnej oraz nierdzewnej. Jakie są miesięczne koszty ogrzewania elektrycznego? Uśredniając: koszty miesięczne dla domu o powierzchni 150 m2 wynoszą ok. 400-500 zł. W przypadku budynków energooszczędnych koszty mogą spaść nawet do 200-300 zł na miesiąc. Trudno jednoznacznie oszacować miesięczne koszty ogrzewania elektrycznego, gdyż na finalny wynik składa się wiele czynników: wielkość mieszkania lub domu, ilość mostków cieplnych, wielkość okien oraz rodzaj zainstalowanego pieca lub grzejników. Dlatego każde szacunki kosztów ogrzewania elektrycznego powinny zostać odpowiednio przeanalizowane pod kątem stanu technicznego i warunków w konkretnym budynku. FAQ Jakie są koszty ogrzewania elektrycznego domu 100m2? Koszty ogrzewania elektrycznego dla domu o powierzchni 100 m2, w którym zainstalowano ogrzewanie akumulacyjne lub piec elektryczny co, kosztuje średnio 200-300 zł. W przypadku ogrzewania konwekcyjnego koszty mogą wzrosnąć do 450-600 zł miesięcznie. Ogrzewanie elektryczne mieszkania 50m2? Dla mieszkania o powierzchni 50 m2 ogrzewanego przy pomocy pieca akumulacyjnego lub pieca będą to koszty średnio 100-180 zł miesięcznie. W przypadku ogrzewania konwekcyjnego koszty mogą wzrosnąć do 200-300 zł miesięcznie. Ile kosztuje używanie ogrzewania podłogowego elektrycznego? W przypadku domów energooszczędnych z ogrzewaniem podłogowym koszty eksploatacyjne wyniosą średnio 80-150 zł miesięcznie. Natomiast w domach nieocieplonych koszty wzrastają do ok. 350-450 zł. Ile kosztuje montaż ogrzewania podłogowego elektrycznego? Koszt montażu najtańszego ogrzewania podłogowego zasilanego prądem wynosi średnio 100-180 zł/m2. Jeśli zdecydujemy się na ogrzewanie wykonane z lepszych komponentów, wówczas cena montażu może wzrosnąć do nawet 300-400 zł/m2